Jesteś w:
Wyszukiwarka
TŁUMACZ JĘZYKOWY
K S I Ą Ż K I
NowościPromocjeBlog wpisy
PODRÓŻ GRECJA ATENY 21.04
PODRÓŻ GRECJA ATENY 20.04
PROM ATENY PIREUS 19.04
PODRÓŻ GRECJA HERAKLION 18.04.2026
PODRÓŻ GRECJA TURCJA BUŁGARIA (KRETA CHANIA 17.04.2026)
WSTĘP DO PODRÓŻY GRECJA TURCJA BUŁGARIA
79,99 zł
59,99 zł
51,99 zł
135,93 zł
121,02 zł
119,99 zł
49,99 zł
69,99 zł
199,99 zł
99,99 zł
ORZEŁ1
ORZEŁ 4
ORZEŁ PIASTOWSKI PRZEMYSŁAWA II
MIESZKO I KRÓL POLSKI
BOLESŁAW CHROBRY KRÓL POLSKI
KAZIMIERZ ODNOWICIEL
BOLESŁAW KRZYWOUSTY KRÓL POLSKI
WŁADYSŁAW ŁOKIETEK KRÓL POLSKI
KAZIMIERZ WIELKI KRÓL POLSKI
WŁADYSŁAW JAGIEŁŁO KRÓL POLSKI
KAZIMIERZ JAGIELLOŃCZYK KRÓL POLSKI
ZYGMUNT AUGUST KRÓL POLSKI
JAN III SOBIESKI KRÓL POLSKI
STEFAN BATORY KROL POLSKI
ZYGMUNT III WAZA KROL POLSKI
AUGUST II MOCNY KRÓL POLSKI
STANISŁAW AUGUST PONIATOWSKI KRÓL POLSKI
WAWEL ZAMEK KROLEWSKI
ZAMEK KRÓLEWSKI W WARSZAWIE
CZĘSTOCHOWA KATEDRA JASNOGÓRSKA
dodaj do przechowalni
Opis
Taras Szewczenko żył czterdzieści siedem lat, z czego 24 lata pozbawiony był wszelkich praw obywatelskich jako chłop pańszczyźniany, 10 lat był na zesłaniu, pozbawiony możliwości pisania, 3,5 roku przeżył pod nadzorem carskiej policji. Tylko przez 9 lat był całkowicie wolnym człowiekiem. Uważany jest za najwybitniejszego ukraińskiego poetę, tego, który stworzył ukraiński język literacki.
Taras Hryhorowycz Szewczenko urodził się 9 marca 1814 we wsi Moryńce w guberni kijowskiej w rodzinie pańszczyźnianego chłopa. Wieś należała do zrusyfikowanego Niemca, Wasilija Engelhardta. Taras wcześnie stracił rodziców, uczęszczał do cerkiewnej szkoły, skąd uciekł na naukę do pisarza ikon, od dzieciństwa próbował rysować i bardzo pragnął uczyć się malarstwa. Jednak i tu długo nie wytrzymał. Jako 13-latek wrócił do rodzinnej wioski i został gromadzkim pastuchem. Ten okres życia na zawsze pozostawił ślad w jego wyobraźni - to właśnie wtedy miał okazję spotykać ukraińskich wędrownych kobziarzy, bandurzystów i lirników, którzy śpiewali pieśni o przeszłości Ukrainy, o walkach z Tatarami i Polakami, o Sahajdacznym, Chmielnickim, Goncie i Żeleźniaku. Te spotkania ukształtowały u Tarasa obraz ojczyzny.
To właśnie w tym okresie powstał wiersz "Do Polaków" zaczynający się od słów "Kiedyśmy byli Kozakami/ I nic o unii nie słyszeli,/ Na wolnych stepach, wolni sami,/ Brataliśmy się z Polakami/ I żyli sobie najweselej!". W ostatniej zwrotce wiersza Szewczenko pisze: "I tak, Polaku, druhu, bracie,/ Zachłanni księża i magnaci/ Nas poróżnili, rozdzielili,/ A my wciąż zgodnie byśmy żyli./ Podajże rękę Kozakowi/ I serce swe do niego przychyl, I razem w imię Chrystusowe/ Odnowimy nasz raj".
